Κυριακή, 27 Νοεμβρίου 2016

Ψωμί γλυκό με φυστικοβούτυρο και λιωμένη σοκολάτα

Σας έχω εδώ φίλοι μου, ένα γλυκό ψωμάκι, που ίσως κάποιος θα το χαρακτήριζε κεκάκι και έχει στην καρδιά του υγρή σοκολάτα.
Σοκολάτα και φυστικοβούτυρο, καταπληκτικός συνδυασμός; 
Εσείς θα μου πείτε, δοκιμάζοντας αυτό το γλυκό ψωμί ή κέικ, όπως θέλετε πείτε το.
Προσωπικά σχετικά πρόσφατα έβαλα το φυστικοβούτυρο στην καρδιά μου.
Πολλοί είναι οι τρόποι που μπορούμε να χρησιμοποιήσουμε το βούτυρο φιστικιού. 
Όπως ανάμεσα σε δύο φέτες ψωμί, ενσωματωμένο σε λιωμένη σοκολάτα, σε πικάντικες σάλτσες για σουβλάκια, σε τάρτες μήλου, σαν καρύκευμα σε ένα χάμπουργκερ, αρκεί να υπάρχει φαντασία για όλα αυτά.
Πριν ξεκινήσουμε όμως να φτιάχνουμε την επόμενη συνταγή μας με φυστικοβούτυρο, ας πάρουμε τα πράγματα από την αρχή. 
Ας δούμε τι γίνεται σχετικά με το διατροφικό προφίλ αυτού του δημοφιλέστατου βουτύρου.
Είναι άραγε το φυστικοβούτυρο υγιεινό;
Η σωστή απάντηση είναι, ότι πραγματικά είναι υγιεινό, αλλά πολλοί αποφεύγουν να το χρησιμοποιήσουν γιατί φοβούνται ότι θα παχύνουν.
Ο κυριότερος λόγος, που το φυστικοβούτυρο τοποθετείται στην λίστα της κακής διατροφής, είναι λόγω της υψηλής περιεκτικότητας του σε θερμίδες.
Μία πολύ γεμάτη κουταλιά της σούπας (30 γρ περίπου) αποδίδει περίπου 188 θερμίδες.
Αλλά όπως και όλοι σχεδόν οι ξηροί καρποί, έχει υψηλή διατροφική αξία.
Είναι καλή πηγή πρωτεΐνης, των καλών λιπαρών οξέων, κυρίως μονοακόρεστων, αλλά και πολυακόρεστων , είναι πλούσιο σε αντιοξειδωτικές ουσίες, αλλά επίσης σε ενέργεια και φυτικές ίνες.
Σίγουρα το φυστικοβούτυρο είναι υψηλό σε θερμίδες, αλλά αυτό δεν είναι λόγος να το απορρίψουμε εντελώς από την διατροφή μας.
Όπως συμβαίνει με όλα τα πράγματα στην ζωή, "πάν μέτρον άριστον" !! 

Ψωμί γλυκό με φυστικοβούτυρο και λιωμένη σοκολάτα

Υλικά για την σοκολάτα
140 γρ. ψιλοκομμένη κουβερτούρα
2 κουταλιές της σούπας βούτυρο
1 πρέζα αλάτι
1 αυγό
2 κουταλιές της σούπας ζάχαρη

Υλικά για το ψωμί φυστικοβούτυρο
240 γρ. γάλα με χαμηλά λιπαρά
2 μεγάλα αυγά
170 γρ. ζάχαρη
210 γρ. φυστικοβούτυρο
1 πρέζα αλάτι
1 κουταλιά της σούπας μπέικιν πάουντερ
280 γρ. αλεύρι για όλες τις χρήσεις
(ιδέα από εδώ)


Δημιουργία
Ετοιμάζουμε πρώτα την λιωμένη σοκολάτα.
Σε μπεν μαρί λιώνουμε την σοκολάτα μαζί με το βούτυρο και το αλάτι.
Σε ένα άλλο μπολ κτυπάμε το αυγό με την ζάχαρη για 3-4 λεπτά μέχρι να ασπρίσει.
Ρίχνουμε λίγη λίγη την λιωμένη σοκολάτα στο μείγμα των αυγών, ανακατεύοντας απαλά με μια σπάτουλα.
Βάζουμε την λιωμένη σοκολάτα στο ψυγείο μέχρι να ετοιμάσουμε το ψωμί.
Προθερμαίνουμε τον φούρνο στους 175 βαθμούς κελσίου.
Βουτυρώνουμε μια μακρόστενη φόρμα και την ντύνουμε με λαδόκολα.
Σε ένα μεγάλο μπολ ή μίξερ προσθέτουμε το γάλα, τα αυγά, την ζάχαρη και το φυστικοβούτυρο και τα ανακατεύουμε καλά να ενσωματωθούν.
Προσθέτουμε το αλεύρι, το μπέικιν, το αλάτι, κοσκινισμένα και ανακατεύουμε καλά μέχρι να έχουμε ένα μείγμα λείο και ομοιόμορφο.

Αδειάζουμε το μισό μείγμα μέσα στην φόρμα και βγάζουμε την σοκολάτα από το ψυγείο.
Χρησιμοποιώντας ένα κουτάλι κάνουμε μια θήκη κατά μήκος και ρίχνουμε εκεί την σοκολάτα.
Μην ανησυχείτε η σοκολάτα λόγω βάρους θα καθίσει  μόνη της κάτω.

Σκεπάζουμε την σοκολάτα με το υπόλοιπο μείγμα και ψήνουμε για 50-55 λεπτά μέχρι να ροδίσει.
Μόλις ψηθεί αφήνουμε 15 λεπτά να κρυώσει ελαφρά και έπειτα το βγάζουμε μαζί με την λαδόκολα από την φόρμα.
Αφαιρούμε με προσοχή την λαδόκολα και τοποθετούμε το γλυκό ψωμί σε μια πιατέλα.


Κυριακή, 6 Νοεμβρίου 2016

Focaccia η απλή


Θα σας μιλήσω ειλικρινά, ειλικρινέστατα!! Δεν με νοιάζει να έχει η focaccia πάνω της πολλά και διάφορα.
Μου αρέσει πραγματικά η focaccia μου να είναι ένα απλό ψωμί με ελαιόλαδο, αλάτι και δεντρολίβανο.
Εσείς βέβαια μπορεί να έχετε διαφορετική γνώμη και είναι απολύτως σεβαστό, χρησιμοποιείστε αυτή την συνταγή σαν βάση για να προσθέσετε 1-2 υλικά στην κορυφή της.
Αλλά δοκιμάστε τη και με τα απαραίτητα (ελαιόλαδο,αλάτι και δεντρολίβανο) και συνοδέψτε τη με λίγο τυρί στο πλάι και ένα ποτήρι κόκκινο κρασί.
Η focaccia είναι ένα θαυμάσιο ψωμάκι, ειδικά ζεστό μόλις βγει από τον φούρνο, αλλά και σαν κανονικό ψωμί για να συνοδεύσει το κυρίως γεύμα.
Είναι επίσης της μόδας, σε ορισμένες περιπτώσεις, να φτιάχνουμε σάντουιτς με αυτό ή να το χρησιμοποιούμε αντί για ψωμί του τοστ. 
Εάν επιμένετε να προσθέσετε κάτι πάνω στην Focaccia σας, μπορείτε πριν το ψήσιμο να βάλετε, λίγες ελιές, φέτες κρεμμυδιού, λιαστή ντομάτα, πανσέτα κομμένη σε κύβους, τριμμένη παρμεζάνα, ακόμη και λεπτές φέτες λεμονιού (όπως έβαλα εγώ).
Αντί για δεντρολίβανο δοκιμάστε να χρησιμοποιήσετε φρέσκο θυμάρι, σχοινόπρασο ή ρίγανη.
Καλή επιτυχία!!


Focaccia η απλή

Υλικά
500 γρ. αλεύρι για όλες τις χρήσεις (τύπου 405)
200 γρ. αλεύρι κίτρινο σταρένιο ή ολικής άλεσης
400 γρ. χλιαρό νερό
25 γρ. μαγιά μπύρας
1 κουταλιά της σούπας αλάτι
1 κουταλάκι του γλυκού ζάχαρη
3/4 της κούπας ελαιόλαδο (1/2 για την ζύμη και 1/4 για το ταψί)
1 κουταλιά της σούπας φρέσκο δεντρολίβανο ψιλοκομμένο
Λίγο χοντρό αλάτι για την επιφάνεια
Λεπτές φέτες λεμονιού (προαιρετικά)

Δημιουργία
Σε ένα μικρό μπολ ανακατεύουμε να διαλυθούν, το χλιαρό νερό, την μαγιά και την ζάχαρη.
Αφήνουμε να καθίσει για 10 λεπτά μέχρι να αφρίσει το μείγμα.
Στο μπολ ενός μίξερ, με τον γάντζο ζυμώματος, ρίχνουμε το αλεύρι και μια κουταλιά της σούπας αλάτι, ανακατεύουμε σε χαμηλή ταχύτητα για λίγο.
Προσθέτουμε το μείγμα της μαγιάς και 1/2 κούπα ελαιόλαδο.
Ανακατεύουμε σε χαμηλή ταχύτητα μέχρι να δημιουργηθεί ένα ζυμάρι.
Ανεβάζουμε στην μεσαία ταχύτητα και συνεχίζουμε το ζύμωμα για 5-6 λεπτά ακόμη, μέχρι η ζύμη να γίνει λεία και απαλή.
Αν η ζύμη είναι πολύ κολλώδης προσθέτουμε λίγο αλεύρι.
Μεταφέρουμε την ζύμη σε μια ελαφρώς αλευρωμένη επιφάνεια και ζυμώνουμε για λίγο με τα χέρια μας μέχρι να πάρουμε μια ομοιόμορφη μπάλα ζύμης.
Λαδώνουμε ένα μπολ με μια κουταλιά ελαιόλαδο και τοποθετούμε την ζύμη, γυρίζοντας την γύρω γύρω ώστε να λαδωθεί. 

Αφήνουμε να φουσκώσει σκεπασμένη σε ζεστό μέρος μέχρι να διπλασιαστεί 1-2 ώρες περίπου.
Ρίχνουμε περίπου 1/4 της κούπας ελαιόλαδο στο ρηχό ταψί του φούρνου, 30Χ40 εκατοστά περίπου, και αδειάζουμε εκεί την ζύμη.

Χρησιμοποιώντας τα χέρια μας ξεκινάμε να απλώνουμε την ζύμη.
Γυρίζουμε την ζύμη από την μια και την άλλη πλευρά να λαδωθεί κι έτσι είναι ευκολότερο να την απλώσουμε.
Μόλις η ζύμη είναι καλά απλωμένη μέχρι τις γωνίες του ταψιού, χρησιμοποιούμε τα δάχτυλά μας για να κάνουμε λακκάκια σε όλη την ζύμη.

Σκεπάζουμε το ταψί με διαφανή μεμβράνη και το αφήνουμε σε ζεστό μέρος μέχρι η ζύμη να διπλασιαστεί σε όγκο για 1 ώρα περίπου.

Περιχύνουμε την ζύμη με λίγο ελαιόλαδο, έτσι ώστε να γεμίσουν τα λακκάκια, πασπαλίζουμε με το φρέσκο δεντρολίβανο και με λίγο χοντρό αλάτι.


Προθερμαίνουμε τον φούρνο στους 230 βαθμούς Κελσίου, όταν προθερμανθεί βάζουμε το ταψί στον φούρνο και χαμηλώνουμε την θερμοκρασία στους 190 βαθμούς.
Ψήνουμε περίπου για 30-35 λεπτά μέχρι να ροδίσει.

Αφήνουμε να κρυώσει 15 λεπτά περίπου, στην συνέχεια την μεταφέρουμε σε ξύλο κοπής και την κόβουμε σε τετράγωνα κομμάτια.
Απολαύστε το ζεστό από τον φούρνο!


Παρασκευή, 28 Οκτωβρίου 2016

Ομελέτα φούρνου με Νιόκι πατάτας και Σπανάκι


Τι ιστορίες μπορεί να κρύβει μια ομελέτα; κι εγώ δεν θα μπορούσα να φανταστώ!!
Κι όμως η ομελέτα διαδόθηκε στην Ευρώπη κατά τον Μεσαίωνα από κάποια μοναστικά ιδρύματα.
Μία ιστορία λέει ότι για τον Μαρί Ζαν Αντουάν Νικολά ντε Καριτά, Μαρκήσιος ντε Κοντορσέ (Marie-jean-Antoine-Nicolas Caritat, Marquis de Condorcet), ο οποίος ήταν Γάλλος Μαθηματικός και φιλόσοφος, η ομελέτα έγραψε μια δραματική σελίδα στην ζωή του.
Στις 6 Απριλίου 1794, κατά την διάρκεια της αιματηρής Γαλλικής Επανάστασης, ο Μαρκήσιος Condorcet, κυνηγημένος από τον νόμο και μεταμφιεσμένος με ένα χοντρό μπουφάν και καπέλο, αφού περιπλανήθηκε γύρω από το Παρίσι, ζητώντας άσυλο, έφτασε σε ένα καμπαρέ στο Clamart κοντά στο Παρίσι. 
Εκεί πεινασμένος παρήγγειλε μια ομελέτα για δείπνο.
Ερωτηθείς από τον ξενοδόχο "πόσα αυγά;" εκείνος απάντησε: "δώδεκα".
Τότε μια υποψία πέρασε από το μυαλό του ξενοδόχου κι αφού ήξερε ότι θα τιμωρηθεί με θάνατο αν δώσει καταφύγιο σε κάποιον παράνομο, ρώτησε τον φιλοξενούμενο ποιο είναι το επάγγελμά του.
"Ξυλουργός" απάντησε εκείνος. Ξυλουργός με αυτά τα χέρια; αναρωτήθηκε ο ξενοδόχος υποψιασμένος ότι κάτι του κρύβει ο πελάτης του.
Ο επιφανής ακαδημαϊκός φάνηκε να γνωρίζει τον αριθμό των άστρων του ουρανού, αλλά δεν ήξερε την ποσότητα των αυγών που απαιτούνται για μια ομελέτα.
Από αυτή την γκάφα κίνησε υποψίες, καταγγέλθηκε στις αρχές κι εκείνο το βράδυ τον έσυραν στο Bourg-La-Reine σε ένα μπουντρούμι. 
Το επόμενο πρωί όταν ο δεσμοφύλακας πήγε να τον παραδώσει στους χωροφύλακες βρήκε ένα πτώμα.
Ο Μαρκήσιος Condorcet δηλητηριάστηκε κατά την διάρκεια της νύχτας για να αποφύγει την γκιλοτίνα.
Ο επιφανής φιλόσοφος ήταν νεκρός επειδή δεν γνώριζε ότι αρκούν μόνο δύο αυγά για να φτιάξεις μια ατομική ομελέτα.
Ο Μαρκήσιος ντε Κοντορσέ, κατηγορήθηκε ως φίλος της πολιτικής ομάδας των "Γιρονδίνων" με "αριστεριστικές" τάσεις  (δημιουργήθηκε πριν από την Γαλλική επανάσταση και έδρασε κατά την διάρκειά της). 

Πέρα από τις ιστορίες, η ομελέτα είναι ένα πιάτο απλό, γρήγορο και στο επίπεδο της προετοιμασίας και στα πρόσθετα υλικά, αλλά και στο μαγείρεμα.
Σε κάθε περίπτωση η γεύση της μεταβάλλεται, ανάλογα με τα υλικά που χρησιμοποιούνται ή ανάλογα πόσο ψημένη και σφιχτή είναι ή πόσο λιγότερο ψημένη και υγρή.
Στην απλούστερη εκδοχή της, είναι ένα μείγμα από χτυπημένα αυγά, αλάτι, πιπέρι και στην συνέχεια ψημένη στο τηγάνι ή στον φούρνο.
Από την άλλη πλευρά, η προετοιμασία της ομελέτας δεν είναι τόσο απλή όσο ακούγεται και απαιτεί πάνω απ'όλα ένα προγραμματισμό για τα πρόσθετα υλικά.
Είναι απαραίτητο να εξασφαλιστεί η ομοιογένεια των χτυπημένων αυγών κι αυτό εξαρτάται από το μέσο και τον τρόπο με τον οποίο θα χτυπηθούν.
Υπάρχει η γνώμη ότι τα αυγά δεν πρέπει να χτυπηθούν με σύρμα, αλλά μάλλον με ένα πιρούνι, ώστε να μην σπάσουν οι ίνες από τα ασπράδια, γιατί αυτές είναι απαραίτητες για την συνοχή της ομελέτας.
Επίσης το ψήσιμο είναι ένα σημαντικό στάδιο και απαιτεί ένα πολύ ζεστό και ομοιόμορφα λαδωμένο τηγάνι.
Τα χτυπημένα αυγά πρέπει να πέσουν στο τηγάνι με την μία και το ψήσιμο να ολοκληρωθεί γρήγορα μέσα σε λίγα λεπτά.
Φυσικά παρακολουθούμε συνεχώς την ομελέτα ούτως ώστε να μην μας καεί.
Μόλις τα αυγά είναι σχεδόν ψημένα και υπάρχει ένα λεπτό στρώμα στην επιφάνεια που δεν έχει πήξει, μπορούμε να σταματήσουμε την φωτιά και να αφήσουμε να ολοκληρωθεί το μαγείρεμα με την αποθηκευμένη θερμότητα.
Στην προκειμένη περίπτωση χρησιμοποίησα σαν πρόσθετα υλικά νιόκι, αντί για πατάτες, απάκι, αντί για μπέικον, γιαούρτι, αντί για κρέμα γάλακτος, τυρί που λειώνει και σπανάκι από τα λαχανικά.
Έψησα την ομελέτα μου στον φούρνο, ώστε να έχει την μορφή σουφλέ.
Καλή μας όρεξη :)


Ομελέτα φούρνου με Νιόκι πατάτας και Σπανάκι

Υλικά
500 γρ. φρέσκα νιόκι
6-8 αυγά
100 γρ. απάκι κομμένο σε μικρά κομμάτια ή μπέικον
100 γρ. κατεψυγμένο σπανάκι
80 γρ. γιαούρτι
100 γρ. τυρί provolone τριμμένο
Αλάτι και πιπέρι

Δημιουργία
Σε αλατισμένο νερό που βράζει ρίχνουμε τα νιόκι και τα αφήνουμε να βράσουν 2-3 λεπτά μέχρι να ανέβουν στην επιφάνεια του νερού. Τότε τα νιόκι είναι έτοιμα και τα στραγγίζουμε, ρίχνουμε μια κουταλιά της σούπας βούτυρο και ανακατεύουμε να λιώσει.
Αχνίζουμε σε λίγο νερό το κατεψυγμένο σπανάκι, το σουρώνουμε και το στραγγίζουμε καλά από τα νερά.
Προθερμαίνουμε τον φούρνο μας στους 200-220 βαθμούς.
Σε ένα μεγάλο τηγάνι που μπορεί να μπει και στον φούρνο, ρίχνουμε λίγο ελαιόλαδο και σοτάρουμε το απάκι.
Προσθέτουμε τα νιόκι και ανακατεύουμε για λίγο.

Στην συνέχεια ρίχνουμε το σπανάκι συνεχίζοντας το σοτάρισμα για λίγα λεπτά.

Εν τω μεταξύ σε ένα μπολ κτυπάμε τα αυγά με το γιαούρτι, μια πρέζα αλάτι και πιπέρι.
Με αυτό το μείγμα των αυγών περιχύνουμε τα νιόκι στο τηγάνι, πασπαλίζουμε με το τυρί και αμέσως βάζουμε το τηγάνι στον φούρνο.
Ψήνουμε την ομελέτα για 15-20 λεπτά ή μέχρι να φουσκώσει και να ροδίσει.



Κυριακή, 9 Οκτωβρίου 2016

Κέικ κολοκύθας με σοκολάτα


Άργησα, αμέλησα, όπως θέλετε πείτε το, γιατί είναι ανεπίτρεπτο να μην έχω γράψει τόσο καιρό μια γλυκιά συνταγή κολοκύθας.
Η κίτρινη κολοκύθα είναι ένα από τα λαχανικά με τις χαμηλότερες θερμίδες, 100 γρ. κολοκύθας παρέχουν μόνο 26 θερμίδες και δεν περιέχουν κορεσμένα λιπαρά και χοληστερόλη.
Παρόλα αυτά είναι πλούσια σε φυτικές ίνες, αντιοξειδωτικά, ανόργανα άλατα και βιταμίνες.
Επίσης είναι πλούσια πηγή σε μέταλλα όπως χαλκός, ασβέστιο, κάλιο και φώσφορο.
Οι επιλογές είναι ατελείωτες, ψωμί κολοκύθας, ραβιόλια κολοκύθας, κολοκυθόπιτες αλμυρές και γλυκές, ριζότο κολοκύθας, κέικ κολοκύθας, σούπες κολοκύθας, ο κατάλογος είναι μακρύς, γιατί ταιριάζει με όλα τα παραπάνω καθώς και με πολλά άλλα.
Με την σκέψη όλων αυτών των σπουδαίων παραμέτρων, προτίθεμαι στο άμεσο μέλλον να γράψω περισσότερες συνταγές γι'αυτό το ταπεινό, αλλά μακράν σπουδαίο λαχανικό.
Το φθινόπωρο πλέον βρίσκεται σε αφθονία κι έτσι δεν θα δυσκολευτώ καθόλου να πραγματοποιήσω τα σχέδια μου.
Ιδανική τροφή για δίαιτες απώλειας βάρους,  αποτελεί ένα επιπλέον δέλεαρ για την κατανάλωσή της σε οποιαδήποτε μορφή, ακόμη και στις γλυκές της παραλλαγές. 
Τρανή απόδειξη το κέικ που σας προτείνω, ας το απολαύσουμε μαζί, χωρίς ενοχές και πισωγυρίσματα!

Κέικ κολοκύθας με σοκολάτα

Υλικά
250 γρ. πουρέ κολοκύθας
100 γρ. μαύρη σοκολάτα σε μικρά κομματάκια
4 αυγά
150 γρ, καστανή ζάχαρη
35 γρ. μέλι
270 γρ. αλεύρι που φουσκώνει μόνο του
30 γρ. κορνφλάουρ
2 κουταλιές της σούπας αλεσμένα αμύγδαλα
180 γρ. φυτικό λάδι (ηλιέλαιο, καλαμποκέλαιο)
1 πρέζα κανέλα
1 βανίλια ζάχαρη

Δημιουργία
(Για να φτιάξουμε πουρέ κολοκύθας, κόβουμε την κολοκύθα σε χοντρές φέτες και την ψήνουμε στους 180 βαθμούς, σκεπασμένη με αλουμινόχαρτο, για 1 ώρα τουλάχιστον, μέχρι να μαλακώσει.)
Βάζουμε στον κάδο του μίξερ το λάδι, την ζάχαρη, το μέλι, τα αυγά και τα κτυπάμε μέχρι να αποκτήσουμε ένα λείο μείγμα.
Προσθέτουμε τον πουρέ κολοκύθας, τα αμύγδαλα, την κανέλα, την βανίλια και ανακατεύουμε.
Τέλος ρίχνουμε στο μείγμα το αλεύρι κοσκινισμένο μαζί με το κορνφλάουρ και ανακατεύουμε πολύ καλά σε χαμηλή ταχύτητα.

Όταν το μείγμα μας είναι πλήρως ομογενοποιημένο, προσθέτουμε τα κομματάκια σοκολάτας και ανακατεύουμε με μια σπάτουλα.
Βουτυρώνουμε μια μακρόστενη φόρμα για κέικ και την ντύνουμε με λαδόκολα.

Ρίχνουμε το μείγμα στην φόρμα και ψήνουμε σε προθερμασμένο φούρνο στους 160 βαθμούς με αέρα για 50-60 λεπτά περίπου.
Δοκιμάζουμε μπήγοντας ένα μαχαίρι να δούμε αν έχει ψηθεί και το βγάζουμε από τον φούρνο.

Τετάρτη, 28 Σεπτεμβρίου 2016

Tarte au fromage blanc Alsacienne=Τάρτα με άσπρο τυρί από την Αλσατία

Τι άλλο θα μπορούσε να δει κανείς εδώ, αφού οι πρόσφατες βόλτες και άρα επιρροές έλαβαν χώρα σε Γαλλικό έδαφος; Τι άλλο εκτός από μια "tarte au fromage blanc";
"Tarte au fromage blanc" ή αλλιώς "Kasekuchen" στα Γερμανικά, η οποία πρέπει να ομολογήσω, είναι μια πραγματική απόλαυση για τους λάτρεις των γλυκών σαν εμένα.
Αυτή η παραδοσιακή λιχουδιά της Αλσατίας αποτελείται από μια απολαυστική και ελαφρώς γλυκιά ζύμη με ήπια γεύση και ελαφριά υφή.
Η κρέμα τυριού, κλασικά παραδοσιακή συμπληρώνει και προσυπογράφει ένα απαραβίαστο επιδόρπιο, ιδανικό να καλύψει όλους τους λάτρεις κάθε στιγμή.
Υπάρχουν πολλές συνταγές με αρκετές παραλλαγές, αλλά εγώ χρησιμοποίησα την συνταγή από το βιβλίο "Specialites sucrees d'Alsace", λάφυρο από την πρόσφατη επίσκεψή μου στα μέρη εκείνα.
Τα αγαπημένα μου Γαλλικά πιάτα, τελικά έχουν αγροτικές ρίζες και ρουστίκ εμφάνιση, παρά Παρισινή αύρα.
Στην Γαλλική περιφέρεια βασιλεύει η φρεσκάδα και η υπέρτατη κουζίνα.
Η Αλσατία βρίσκεται στην βορειοανατολική γωνιά της Γαλλίας, δίπλα στον ποταμό Ρήνο, απέναντι από την Γερμανία και την Ελβετία.
Σε κάποιες περιόδους της μακραίωνης ιστορίας της, η Αλσατία ανήκε στην Γερμανία κι αυτό αντικατοπτρίζεται στην γαστρονομία της.
Υπάρχουν στοιχεία της Γερμανικής κουζίνας όπως τα λουκάνικα, τα ζυμαρικά spaetzle, το sauerkraut (ξινολάχανο) και η μπύρα.
Η ιδιαιτερότητα αυτής της περιοχής τελικά εντοπίζεται στον τομέα της οινοποίησης.
Η πλούσια αγροτική γη, παράγει σταφύλια όπως το Riesling, Gewurtztraminer και Sylvaner, που δίνουν μεγαλειώδη λευκά κρασιά, μέσα σε μια χώρα που φημίζεται για τα δυνατά κόκκινα.
Στην συνέχεια υπάρχει η μπύρα, η Αλσατία βρίσκεται στις πρώτες θέσεις στην χώρα στην παραγωγή και κατανάλωση μπύρας.
Όλα αυτά τα γεγονότα, οδηγούν την περιοχή της Αλσατίας να παίζει εξέχοντα ρόλο στο πεδίο της γαστρονομίας.
Από την ενδιαφέρουσα κουζίνα της, διάλεξα να κάνω γλυκιά αρχή, με σκοπό να συνεχίσω αργότερα και με άλλα διάσημα πιάτα, αλμυρά και γλυκά.
Επί το έργον!!

Tarte au fromage blanc Alsacienne

Υλικά 
Για την ζύμη  sablee
250 γρ. αλεύρι για όλες τις χρήσεις
1 πρέζα μπέικιν πάουντερ
1 πρέζα αλάτι
150 γρ. βούτυρο
100 γρ. ζάχαρη άχνη
1 αυγό

Δημιουργία
Κοσκινίζουμε το αλεύρι και το μπέικιν πάουντερ σε ένα μπόλ.
Προσθέτουμε το βούτυρο σε κύβους και το αλάτι στο μπολ και ανακατεύουμε με τα χέρι μέχρι να αποκτήσουμε ένα αμμώδες μείγμα.
Με την βοήθεια ενός πιρουνιού ανακατεύουμε το αυγό με την ζάχαρη μέσα σε ένα άλλο μπολ.
Ρίχνουμε το μείγμα του αυγού και της ζάχαρης μέσα στο αλεύρι και ζυμώνουμε μέχρι να γίνει μια ομοιογενής ζύμη.
Τυλίγουμε με διαφανή μεμβράνη και την αφήνουμε στο ψυγείο για 1 ώρα περίπου.
Υλικά για την κρέμα τυριού
600 γρ. τυρί κρέμα ή κουάρκ
4 κρόκους αυγών
ξύσμα μισού λεμονιού
40 γρ. κορν φλάουρ 
4 ασπράδια αυγών
180 γρ. ζάχαρη άχνη
Άλλα υλικά
30 γρ.σταφίδες (προαιρετικά)
2 κουταλιές της σούπας ζάχαρη άχνη

Δημιουργία
Βουτυρώνουμε μια κουμπωτή φόρμα 25-28 cm και απλώνουμε την ζύμη χωρίς να καλύψουμε τα τοιχώματα, αλλά μπορούμε και να τα καλύψουμε αν θέλουμε. 
Τρυπάμε με ένα πιρούνι και στρώνουμε στην επιφάνεια μερικές σταφίδες αν θέλουμε.

Φτιάχνουμε την κρέμα τυριού:
Με την βοήθεια ενός μίξερ κτυπάμε το τυρί κρέμα, τους κρόκους, το ξύσμα λεμονιού, την μισή ζάχαρη και το κορνφλάουρ.
Σε ένα μπολ κτυπάμε τα ασπράδια σε μαρέγκα και σιγά σιγά ενσωματώνουμε την υπόλοιπη ζάχαρη άχνη, φροντίζοντας να την ρίχνουμε στο μπολ σαν βροχή.
Προσθέτουμε λίγη λίγη την μαρέγκα στο μείγμα του τυριού ανακατεύοντας με μια σπάτουλα από κάτω προς τα πάνω.

Αδειάζουμε την κρέμα τυριού πάνω στην ζύμη της τάρτας και την απλώνουμε ομοιόμορφα.
Ψήνουμε την τάρτα σε προθερμασμένο φούρνο στους 160 βαθμούς Κελσίου για 1 ώρα περίπου μέχρι να σταθεροποιηθεί η κρέμα.

Όταν η τάρτα έχει ψηθεί την βγάζουμε από τον φούρνο και αφήνουμε να κρυώσει λίγο.
Αναποδογυρίζουμε την τάρτα σε μια σχάρα και την αφήνουμε να κρυώσει εντελώς.
Τοποθετούμε την τάρτα σε κατάλληλο δίσκο και πασπαλίζουμε με ζάχαρη άχνη.
Ιδανικά σερβίρουμε με αυτό το γλυκό κουταλιού αρώνια:
Σε ένα κατσαρολάκι βάζουμε 300 γρ. αρώνια, 180 σιρόπι αγαύης και το χυμό μισού λεμονιού.
Βάζουμε το κατσαρολάκι στην φωτιά και μόλις αρχίσει ο βρασμός χαμηλώνουμε στο μισό. 
Αφήνουμε να σιγοβράσει για 15-20 λεπτά, ανάλογα πόσο μελωμένο το θέλουμε.
Υπέροχο χρώμα!! Υπέροχη γεύση!!

Πέμπτη, 22 Σεπτεμβρίου 2016

Στους δρόμους του Κρασιού, του Μέλανα Δρυμού και της Τοσκάνης!!


Ξεκινώντας για ένα ονειρεμένο ταξίδι, το μόνο που ήθελα φυσικά ήταν να περάσω υπέροχα και αν είναι δυνατόν να καταφέρω να κρατήσω αυτές τις στιγμές, να κυλήσουν όσο το δυνατόν πιο αργά!
Έλα όμως που συνήθως συμβαίνει το αντίθετο!! Οι ώρες και οι μέρες περνούν σαν νεράκι όταν περνάς καλά, κι έτσι βρίσκομαι πάλι εδώ να σας απαριθμήσω όσα έζησα!!
Ξεκινήσαμε σχεδόν μεσημέρι από το σπίτι μας, μπήκαμε στο αυτοκίνητο μαζί με όλα τα απαραίτητα για το ταξίδι μας και οδεύσαμε  προς Ηγουμενίτσα απ'όπου 01:00 τα μεσάνυχτα θα ξεκινούσε το μακρινό μας ταξίδι.
Την επόμενη μέρα αργά το μεσημέρι φθάσαμε επιτέλους στην Ανκόνα της Ιταλίας.

Αποβιβαστήκαμε και ξεκινήσαμε βιαστικά βιαστικά για την λίμνη Κόμο, μια από τις πιο μυθιστορηματικές λίμνες της Ευρώπης, κοντά στο Μιλάνο.

Η διαμονή μας εδώ είχε τον χαρακτήρα (δυστυχώς) του περάσματος για μια νύχτα, καθώς ο προορισμός μας ήταν άλλος.
Όπως πολύ πετυχημένα έγραψε ο Μαρκ Τουέιν το 1869, είναι ένας παράδεισος γαλήνιας ανάπαυσης και ονειροπόλησης.

Οι κωμοπόλεις Bellagio, Menaggio και Varenna βρίσκονται στη μέση περίπου της Λίμνης, εκεί όπου συναντούνται οι τρεις βραχίονές της.
Μια από αυτές, την Bellagio αποφασίσαμε να επισκεφθούμε κατά την ολιγόωρη διαμονή μας, ευελπιστώντας να επιστρέψουμε δριμύτεροι σύντομα.
Με ένα καραβάκι διασχίσαμε τα νερά της Λίμνης και φθάσαμε στην φημισμένη Bellagio, η οποία για πολλούς θεωρείται η ομορφότερη πόλη της Ευρώπης.
Η αριστοκρατική Bellagio!!
Πολύχρωμα αρχοντικά, εντυπωσιακές βίλες, στολισμένα μπαλκόνια σπιτιών, πλακόστρωτα καλντερίμια, ατμοσφαιρικά wine-bars, επώνυμα καταστήματα και αντικερί και μια προκυμαία πνιγμένη στα λουλούδια.





Η Villa Serbelloni (1850) λειτουργεί σήμερα σαν ξενοδοχείο πολυτελείας (Grand Hotel Villa Serbelloni), καταλαμβάνει ένα μεγάλο μέρος της κορυφής του ακρωτηρίου και διαθέτει εκπληκτική θέα στην λίμνη.
Μετά από μια μεγάλη βόλτα μέχρι την είσοδο της Villa Melzi χαλαρώσαμε στον κεντρικό παραλιακό πεζόδρομο με τα ολάνθιστα παρτέρια.




Villa Melzi
Αφού πήραμε μια μικρή γεύση από την μαγευτική λίμνη Κόμο, την επόμενη μέρα το πρωί αναχωρήσαμε για τον τελικό προορισμό μας, την Μυλούζη της Αλσατίας.
Η άφιξή μας στο ξενοδοχείο Kyriad hotel Mulhouse Centre έγινε μόλις ήδη είχε πέσει η νύχτα, μετά από πολύωρα συνεχή μποτιλιαρίσματα στα αναρίθμητα τούνελ της Ελβετίας. 
Κουρασμένοι και πεινασμένοι δοκιμάσαμε τα πρώτα εδέσματα στην πόλη της Μυλούζης.




Η γειτονιά στην Μυλούζη
Η επόμενη όμως μέρα προβλεπόταν μοναδική κι αγαπημένη.
Route des vins d' Alsace: η αγαπημένη μου μέρα στους δρόμους του κρασιού.
Το πρωί ποτέ δεν φύγαμε νηστικοί, η γειτονιά μας ήταν πολύ εμπλουτισμένη σε αυτά!!







Ο δρόμος του κρασιού φαινόταν σαν καρτποστάλ....οι σειρές των αμπελιών, τα ερείπια περήφανων μεσαιωνικών κάστρων, τα χωριά που περιβάλλονται από τείχη, οι λουλουδιασμένοι δρόμοι, τα φιλόξενα ξενοδοχεία, τα υπέροχα κελάρια, τα ιστορικά σπίτια, οι εκκλησίες και τα ρωμαϊκά συντριβάνια που απλόχερα κληροδότησε η αναγέννηση.
Στο μοναδικό, γραφικό Eguisheim:




Ρωμαϊκά συντριβάνια 


Οι εκκλησίες

Τα κρασιά δεν χρειάζονται ιδιαίτερες συστάσεις..... είναι πολύ καλά, σε απίστευτες τιμές και είναι από μόνα τους λόγος για ένα ταξίδι στην περιοχή.
Ο θριαμβευτής της Αλσατίας με λεπτό φρουτώδες άρωμα το κρασί Reisling.

Υπέροχα γλυκά, τάρτες με μύρτιλο, μήλο ή φράουλες, bretzel, μπισκότα, τα λογής λογής κρουασάν, μπριός και τόσα άλλα, φρεσκότατα από τις μοναδικές boulangerie και patisserie!!
Κι εγώ εν μέσω αυτών των εδεσμάτων, που ξεπρόβαλαν σε κάθε γωνιά και δοκίμαζαν την αυτοσυγκράτησή μου.






Πολύ με ενθουσίασαν αυτές οι πολύχρωμες ολοκέντητες γάστρες, οι οποίες μπορούσαν να γίνουν δικές σου έναντι αρκετών ευρώ!

Το Κολμάρ είναι η πρωτεύουσα του Γαλλικού Νομού του Άνω Ρήνου, με λίγο περισσότερο από 65000 κατοίκους, εξάντλησε όλη την ατμοσφαιρική της μαγεία πάνω μου.
Η πόλη είναι απίστευτα γραφική με την μικρή της Βενετία (petit venice).



Μικρή Βενετία


Επισκεφθήκαμε κι άλλα, κι άλλα Αλσατικά χωριουδάκια πανέμορφα και ειδυλλιακά χωμένα μέσα στα αμπέλια τους.
Το Riquewihr, το Ribeauville, δεν χόρταινες να τα βλέπεις, να τα φωτογραφίζεις και τελικά δύσκολα έπαιρνες τον δρόμο για να φύγεις.





Τελευταίος προορισμός μας στην Αλσατία ήταν η πρωτεύουσά του, το Στρασβούργο με τον ποταμό Ιλ και τις όμορφες παραδοσιακές γέφυρες που ενώνουν τις όχθες του.
Τα στενά υδάτινα μονοπάτια του, τα κουκλίστικα σπίτια με τα λουλουδιασμένα μπαλκόνια, που καθρεπτίζονται στα ήρεμα νερά των καναλιών, με έκαναν να αναρωτηθώ, εάν έχω ξαναδεί τόσες όμορφες εικόνες μέσα σε μια μέρα.



















Αφρώδης Οίνος Cremant d'Alsace 

Choucroute Alsacienne (Σπεσιαλιτέ της Αλσατίας)

Au Pont Saint Martin (restaurant)
Η επόμενη μέρα άρχισε σε έδαφος Γερμανικό, διασχίζοντας τον Ρήνο, μια ανάσα από κει που μέναμε και φυσικό όριο μεταξύ Γαλλίας και Γερμανίας. 
Ξεκινήσαμε την διαδρομή μας στον Μέλανα Δρυμό, στην κοιλάδα του Simonswald, μια απο τις ομορφότερες κοιλάδες του μέλανα δρυμού.
Η πρώτη μας στάση ήταν στο Waldkirch, μια γραφική πόλη και συγκεκριμένα σε ένα υπαίθριο adventure park.
Περπατήσαμε αρκετά για να ανέβουμε στο βουνό μέσα σε μια πανέμορφη φύση και τελικά όταν φτάσαμε επιλέξαμε να δραστηριοποιηθούμε στο treetop (υπερυψωμένα μονοπάτια σε ξύλο και σκοινί) και το giant tube slide (κλειστή τσουλήθρα).
Σαν μικρά παιδιά χαρήκαμε με όλη μας την ψυχή αυτές τις δραστηριότητες.





Ξεπέρασα την Τσίτα!! :)

Θα μπορούσαμε να ψήσουμε κιόλας!! :)
Με αυτά και με αυτά πέρασαν αρκετές ώρες από το πρωινό και έπρεπε να φύγουμε ολοταχώς για το χωριό Triberg στην καρδιά του μαύρου δάσους.
Γνωστό για τους ψηλότερους καταρράκτες της Γερμανίας και για την ειδίκευσή του στα ρολόγια κούκους.






Στην καρδιά του μέλανα δρυμού, στην πατρίδα της διάσημης τούρτας Black Forest  δεν θα μπορούσαμε να παραλείψουμε φυσικά την δοκιμή της. 
Ένα γενναίο κομμάτι της μας στύλωσε για την συνέχεια του ταξιδιού.



Η επόμενη στάση της ημέρας ήταν στην λίμνη Titisee, εκεί φανήκαμε λίγο άτυχοι γιατί η βροχή που ήδη είχε ξεκινήσει από το Triberg δυνάμωσε αρκετά και η βόλτα μας ήταν ελάχιστη στην όμορφη λίμνη.
Λίμνη Titisee

Στα δάση του Μέλανα Δρυμού, στο Νοτιοδυτικό κομμάτι της Γερμανίας αυτή την φορά, βρεθήκαμε να κάνουμε την περιήγησή μας την επόμενη μέρα.
Έτσι συνεχίσαμε να απολαμβάνουμε ένα παραμυθένιο τοπίο, κουκλίστικα χωριά, τοπικές σπεσιαλιτέ με έντονη προσωπικότητα, αλλά και Belle Epoque περιπάτους στο Baden-Baden.

Κουκλίστικο χωριό Gengenbach
Gengenbach

Gengenbach

Gengenbach
Gengenbach

Gengenbach

kappelrodeck χωριουδάκι

kappelrodeck χωριουδάκι

Baden-Baden, φανταστείτε μια λουτρόπολη με ένα ποτάμι και ένα πάρκο να την διατρέχουν κατά μήκος και να της χαρίζουν παραμυθένια όψη.
Σε όλα αυτά προσθέστε φινέτσα, αρχοντιά, ιδιαίτερη αρχιτεκτονική. Μετά από όλα αυτά φυσικά το αποτέλεσμα είναι glamour!!
Baden-Baden

Baden-Baden

Baden-Baden

Baden-Baden
Το δικό μου μέλημα σε αυτή την πόλη, αν μη τι άλλο, ήταν να πάρω τα θερμά λουτρά μου στο "Caracala Thermes". Δεν το μετάνιωσα καθόλου, αντίθετα ήταν ένα από τα καλύτερα στιγμιότυπα της επίσκεψής μου στο Baden-Baden.
Υπάρχουν διάφορες πισίνες με διάφορες θερμοκρασίες από 18 έως 40 βαθμούς, για να ζήσεις στιγμές χαλάρωσης και ευεξίας. 
Baden-Baden
Caracalla Thermes
Απόγευμα πια φτάνουμε στο Freiburg, Γερμανική πόλη στα νότια υψώματα του Μέλανα Δρυμού.
Είναι η πόλη που άφησε την τελευταία του πνοή ο Νίκος Καζαντζάκης, αλλά και η πόλη του κρασιού και της φιλοξενίας.
Η παλιά πόλη με στενά δρομάκια, πολύχρωμα σπιτάκια και πλατείες με τρεχούμενα νερά.
Τα λούκια με το νερό δεξιά και αριστερά του πλακόστρωτου μετρούν εκατοντάδες χρόνια ζωής, γιατί βρίσκονται εκεί από τον Μεσαίωνα και χρησίμευαν σαν δεξαμενές νερού σε περίπτωση πυρκαγιάς.
Ένα ρητό λέει ότι, αν κάποιος που επισκέπτεται το Freiburg για πρώτη φορά παραπατήσει και πέσει μέσα, τότε θα ξαναγυρίσει εκεί.....Κι εγώ όπως βλέπεται φρόντισα γι'αυτό!! :)



Η πλατεία του καθεδρικού ναού είναι ταυτόχρονα η μεγαλύτερη πλατεία του κέντρου της πόλης, όπου καθημερινά πραγματοποιείται η εβδομαδιαία αγορά.
Καθεδρικός ναός

Καθεδρικός ναός
Ιδιαίτερη εντύπωση στην πλατεία του καθεδρικού ναού, προκαλεί το ιστορικό πολυκατάστημα από το 1532 με αυτή την σκουροκόκκινη πρόσοψη και τον έγχρωμο γωνιακό πυργίσκο.
Πλατεία καθεδρικού ναού


Άξια θαυμασμού τα λεγόμενα baechle (μικρά κανάλια)


Η πλατεία Augustinerplatz είναι η δεύτερη κεντρική πλατεία του ιστορικού κέντρου.
Περιβάλλεται από το αλλοτινό μοναστήρι των Αυγουστίνων και αποτελεί αγαπημένο σημείο συνάντησης των κατοίκων του Freiburg και αυτό οφείλεται ίσως στην μεγάλη σκάλα στο τέλος της πλατείας.
Ο κεφάτος συνωστισμός γύρω της θυμίζει έντονα την Ισπανική σκάλα της Ρώμης.
Πλατεία Augustinerplatz


Πλατεία Augustinerplatz
Πλατεία Augustinerplatz

Η βόλτα μας φυσικά στο όμορφο Φράιμπουργκ δεν θα μπορούσε να τελειώσει αλλιώς, οι μπυραρίες μας περίμεναν κι εμείς τις τιμήσαμε δεόντως.
Το τιμώμενο πιάτο δεν θα λεγόταν αλλιώς εκτός από.....black forest...στο μαύρτο δάσος βρισκόμασταν!!


Η συνέχεια του ταξιδιού προέβλεπε (δυστυχώς), την επόμενη μέρα αναχώρηση από τον δρόμο του κρασιού και του Μέλανα Δρυμού.
Από την άλλη, ευτυχώς που η επιστροφή θα γινόταν σταδιακά, λόγω των πολλών χιλιομέτρων.
Πήραμε λοιπόν με βαριά καρδιά τον δρόμο της επιστροφής.
Η μικρή μας στάση στην όμορφη πόλη της Ανατολικής Γαλλίας Μπεζανσόν μας αναπτέρωσε το ηθικό.
Η πρωτεύουσα του Νομού Ντού (Doubs), της περιφέρειας Φρανς-κοντέ (France- Compte), έχει αναπτύξει τις συνοικίες της στις όχθες του ποταμού Ντου.
Besancon

Besancon

Besancon

Ποταμός Ντου

Besancon, ποταμός Doubs

Ποταμός Doubs στο Besancon

Όμως κάπου εκεί στο σταυροδρόμι της Γαλλίας με την Ιταλία και την Ελβετία, κοντά στην Γενεύη, σε Γαλλικό έδαφος μας φιλοξένησε "η Βενετία των Άλπεων".
Η παραλίμνια πόλη Annecy ή Ανσύ , έχει δώσει το όνομά της στην πιο καθαρή λίμνη της Ευρώπης.
Περπατήσαμε στην εκπληκτική παραλίμνια ζώνη της, θαυμάζοντας την υπέροχη φύση της.
Αυτή η επαρχιακή πόλη της Γαλλίας, έχει χαρακτηριστεί σαν μια από τις πλέον "ανθισμένες" πόλεις και όχι άδικα όπως θα δείτε από τις φωτογραφίες.

Η παλιά πόλη πλάι σε δεκάδες κάστρα, με δυο ποτάμια να την διασχίζουν σχηματίζοντας μικρά και μεγάλα κανάλια μέσα στο κέντρο της πόλης, δεν μας μάγεψε απλά.......μας συγκλόνισε!!


Αρκεστήκαμε να ανέβουμε πάνω στην "Γέφυρα του Έρωτα" , να κοιτάξουμε προς την Λίμνη και το νησί των κύκνων και να σκεφτούμε πως αυτή η πόλη δεν μπορεί να υπάρχει παρά μόνο στα όνειρά μας!!





Palais de l'ile
Μέσα στο τόσο ειδυλλιακό τοπίο, δεν ξέχασα φυσικά να ικανοποιήσω και την γευστική μου δίψα.
Υπέροχα χειροποίητα παγωτά και γλυκά, αποσπούσαν την προσοχή μου σε κάθε γωνιά και οι ουρές που σχηματίζονταν τριγύρω τους σε έκαναν να καταλάβεις την γευστική τους αξία.

Η βόλτα μας στο Annecy (και η κάθε βόλτα μας) έκλεισε γευστικά με αυτή την medium rare steak για κακή μου τύχη. Διότι εγώ την μπριζόλα την θέλω well done. 
Aς πρόσεχα, χάθηκε μια παραδοσιακή tartiflette au reblochon?? ή εν ανάγκη μια από μύδια αχνιστά βρε παιδί μου!!

Με το φως της ημέρας, προορισμός Φλωρεντία, μέσω Σαμονί-Αόστα-Γένοβα. 
Οι δυο τελευταίες βραδιές αφιερωμένες στην πρωτεύουσα της Τοσκάνης, λίκνο της Αναγέννησης, γενέτειρα του Μποτιτσέλι, πρωτεύουσα της τέχνης και όχι μόνο.
Η επίσκεψη στην πόλη του Λεονάρντο ντα βίντσι αποτελεί αδιαμφισβήτητα μια πραγματική εμπειρία ζωής.
Ο ποταμός Άρνος

 Η Ponte Vechhio (παλιά γέφυρα), περνάει πάνω από τον ποταμό Arno και ενώνει τα δυο κομμάτια της πόλης.
Φιλοξενούσε κατά κύριο λόγο κοσμηματοπωλεία και καταστήματα καλλυντικών και την σημερινή μορφή της πήρε τον 14ο αιώνα.
Ακόμη και οι Ναζί σεβάστηκαν την ομορφιά της, αφού είναι η μόνη γέφυρα που δεν ανατίναξαν όταν έφυγαν από την Φλωρεντία.
Ponte Vechhio

Ponte Vechhio


Palazzo Vechhio
Ο Γιαν Φαμπρ είναι Φλαμανδός καλλιτέχνης, πολλοί θα θυμόσαστε τον χαρακτηρισμό του ως  "Persona Non Grata" .
Ένα από τα τρία νέα έργα του, που δημιούργησε ειδικά για την πόλη των Μεδίκων είναι η γιγαντιαία χελώνα της "Ουτοπίας", λίγο αποκομμένη  από την υπαίθρια έκθεση αγαλμάτων της πλατείας, μονοπωλούσε τα φλας των τουριστών, αλλά δεν ξέρω αν εναρμονιζόταν με το περιβάλλον.
Δίπλα στα συγκλονιστικά έργα του Μιχαήλ Άγγελου και του Ντονατέλο, νομίζω τα σύγχρονα αυτά έργα δεν μπορούν να έχουν καμία τύχη.
Η χελώνα της "ουτοπίας", Piazza della Signoria

Piazza della Signoria (Γιαν φαμπρ: χελώνα της ουτοπίας)

Museo di San Marco
Η συγκλονιστική ομορφιά του Δαβίδ, εξαφάνιζε το σύγχρονο έργο
που στεκόταν δίπλα του, δηλαδή το έργο του Γιαν Φάμπρ.
Εξ'άλλου το αναγνωρίζει κι ο ίδιος: " Δεν μπορείς να ανταγωνιστείς τον Μιχαήλ Άγγελο ή τον Δαβίδ και δεν χρειάζεται να το κάνεις"
Piazza della Signoria

Piazza del Duomo



Piazza della Repubblica

Πινακοθήκη Ουφίτσι


Piazza del Duomo, την παράσταση εδώ κλέβει ο καθεδρικός (Duomo) της Φλωρεντίας.
Το καμπαναριό με τα 82 μέτρα και τα 414 σκαλοπάτια, τα οποία πρέπει να ανέβεις για να βρεθείς στην κορυφή του, σου κόβει την ανάσα.
Δίπλα το βαπτιστήριο από τον 5ο μ.χ αι. εντυπωσιάζει με τις μοναδικές τοιχογραφίες του και τις εκλεκτές του πύλες.

Piazza del Duomo

Arno River

 Όπως σε κάθε Ιταλική πόλη, έτσι και στην Φλωρεντία, σπουδαίο ρόλο παίζει το φαγητό.
Χαρακτηριστικό παράδειγμα είναι το ετήσιο φεστιβάλ γεύσης, που κάθε Μάρτιο προσελκύει περισσότερους από 15.000 επισκέπτες.
Το τιραμισού στην Piazza del Duomo
Υπερκεφτέδες από την "Hostaria da Ganino"
Εκατοντάδες γεύσεις παγωτών ποζάρουν στις βιτρίνες σε κάθε γωνιά, ποια να πρωτοδοκιμάσεις άραγε; Το δίλημμα είναι σοβαρό!! 





Είναι εκείνο το μέρος που δεν χάνεσαι ποτέ, κάθε της γωνιά και ένα ερέθισμα, κάθε βήμα σε βάζει πιο βαθιά στην δίνη της τέχνης και της Αρχιτεκτονικής, αυτή είναι η Φλωρεντία.
Κι εγώ δεν θα χαθώ, κάποια στιγμή θα γυρίσω, όχι μόνο στην Φλωρεντία, αλλά σε κάθε γωνιά αυτού του ταξιδιού.
Γιατί κάθε πόλη, κάθε σημείο με τα παιχνίδια των χρωμάτων τους, στάθηκαν ικανά να με σαγηνέψουν.
Καλή συνέχεια πλέον σε μέρη αγαπημένα, γιατί η ζωή μας είναι ένα συνεχές ταξίδι και έτσι πρέπει να την αντιλαμβανόμαστε!!